நார்வே நடந்து பார்த்தது
அமைதிப்புறா அலைந்து பார்த்தது
அகிம்சை அல்லல் பட்டது
ஆயுதம் தலை தூக்கியது
புலிகள் பதுங்குவது
பாய்வ‌த‌ற்கென்றாலும் கிளிகளின்
சிறகொடியும் ஒலிகள் கேட்கிறதா
வலிக்கிறது மனம்
சிறை பிடித்த
சீதையின் துயர்துடைக்க
அனுமன் சென்றான் தூது
முன்தோன்றிய
மூத்தக்குடி காக்க அதிபதிகள்
அணுவைக் கூட அனுப்பவில்லை தூது
முல்லைக் காடு இடுகாடாகிறது

முத்துக்குமரன் -இலங்கையில் போர்நிறுத்தக் கோரி தீக்குளித்தவர்

அங்கேச் சுடுகிறான்
இங்கே சுட்டுக்கொண்டாய்

உன்னைப் பறித்தது
தமிழ்ப் பற்றோ
அரசியல் பற்றோ
நாட்டுப் பற்றோ...
உன் உயிர்ப் பற்று
எங்கேப் போனது?

பத்தோடு பதினொன்று
அத்தோடு நீயுமொன்றென
துதி பாடி
இரங்கற்பா எழுதிவிட்டு
தூசி தட்டி துப்பாக்கித்
தூக்கிவிட்டான்

ஆட்டுமந்தைபோல்
கை கால் இழந்து
பாம்புக் கடி மறத்தவனை
ஓருயிர்
சரித்திரம் மாற்றிவிடுமென
தப்புக் கணக்குப் போட்டாயே?

சாதிக்கப் பிறந்தவன் நான்
சாகப் பிறந்தவனில்லை யென
பாசக்கொடி நீ தூக்கி
அடக்குமுறையை
அடக்கம்
செய்ய மறந்தாயே?

உனக்கு நீயே
கொள்ளியிட்டாய்
உன் குடும்பத்தை
தவிக்கவிட்டாய்
உன் இழப்பைத் தவிர
வேறென்ன லாபம்?

துடுப்புகள்

உறங்கி கிடக்கும்
சொர்க்கத்தை உசுப்பிவிட
அறிவுக் கடலில் ஆழம் தேடி
உறங்கிப் போன மனிதர்களுக்கு
ஒளிந்து கிடக்கும் உண்மைகளை
அமிழ்ந்து போகும் அமுதங்களை
அடையாளம் காட்டத் துடிக்கும்
ஞானத் துடுப்புகள்
பேனா முட்களுடன்...

நான்

தெரியுமென்றேன்
தேடுதல் குறைந்தது

வேண்டாமென்றேன்
தௌpவு குறைந்தது

முடியாதென்றேன்
திறமை குறைந்தது

மேம்போக்காகவிருந்தேன்
உற்சாகம் குறைந்தது

பகிர்ந்து கொண்டேன்
அனுபவம் கிடைத்தது

திருத்திக் கொண்டேன்
தவறுகள் குறைந்தது

உணர்ந்து கொண்டேன்
அறிதலின் இரகசியத்தை

புரிந்து கொண்டேன்
அறிவுப்பசி தான்
ஆழ உழுமென்று

நம்பிக்கை

பாலும் தேனும்
பார்த்து பார்த்து
ஊட்டவில்லை

அந்தக் கால்
இந்தக் கால்
பந்தக் கால்
பாசக்கால்

என எந்தக் காலும்
வேண்டாமுன்
சொந்தக் காலில் நில்
என ஊட்டி
வளர்த்ததால்தானோ
என்னவோ

நாற்றங்காலை
நாடு மாற்றி
நட்டபின்னும்
ஒட்டுறவின்றி
ஒற்றைக்காலிலும்
ஊன்றி நிற்கின்றேன்

பிரிவு

விழியோடு விரல்
பேச நேரமில்லை
விழியின் கசிவைத் துடைக்க
விரலுக்கு நேரமில்லை
விரலின் வீக்கம் காண
விழிகளுக்கு நேரமில்லை
உனக்கு நொட்டப்
பார்வையென விரலும்
நீ குட்டிக்கொண்டேயிரு
என விழியும் கட்டிப்புரண்டபின்
இனி விரலுக்கும்
விழிக்குமேது பந்தம்

நிழல்கள்

என்னைப் பின் தொடரும்
நீ உளவாளியா அல்லது
கரும்பூனை காவலாளியா

நடந்தால் நடக்கிறரய்
நின்றரல் நிற்கிறரய்
நான் சொன்னபடி கேட்கும்
ஒரே ஜPவன் நீ

கருப்பு மையில் வார்த்தெடுத்த
என் குளோனிங்
என் இருண்டப் பக்கம்

இரவைக் கண்டால்
ஒட்டிக் கொள்கிறரய்
இரவியைக் கண்டால்
ஓடி விடுகிறhய்

நான் நிற்கும்போது
நீ மட்டும் படுத்திருக்கிறரயென
உன்னைத் துரத்தி துரத்தி
மிதிக்க முனைந்த நாட்கள்
இன்னும் நினைவில்

திட்டினாலும் அழுவதில்லை
வெட்டினாலும் நகர்வதில்லை
நாம் ஒட்டிப் பிறந்த
இரட்டைப் பிறவிகள்

ஆனால் ஆச்சர்யம்
எனக்கில்லாத பொறுமை
உனக்கு மட்டுமெப்படி

இருளைக் கொளுத்தும்

விளக்குகள்

தீவிரவாதம்

நாலு கழுதை வயாசானாலும்

நாலு மணிக்கு எழுந்து

புளோக்கை

கூட்டிப் பெருக்கி

கழுவி துடைச்சி

வாசலுக்கு வரும்

லட்சுமியை வரவேற்க

புள்ளிப் போட்ட

வெள்ளை போர்வை

எலும்பை மறைக்க

மாக்கோலம் போட

மறந்து போய்

வியந்து நிற்கும்

சீனப்பாட்டி

நேற்று
Beautiful என்றரல் என்ன அர்த்தம் அப்பா ?
அழகு என்று பொருள்டா கண்ணா.. -
இன்று
அழகு என்றரல் என்னர்த்தம் அம்மா ?
Beautfiful டா செல்லம்
நாளை
Friends do you know what is Alagu?
don't need to know lah
you just know the word enough lah

இந்த நிமிடம் மட்டும்

வரமாய் வந்த வருடம்

எங்கே சென்றது தேடினேன்
திரும்பி பார்க்க

திரை வந்து மு்டியது

கைக்கு எட்டியது வாய்க்கு

எட்டுவதற்குள்

வருடமும் பறந்தது

முட்டித் தள்ளும் கண்ணீர்

கீழே விழுவதற்கு முன்

இதோ அடுத்த வருடம்

வந்து விட்டேன் என்கிறது

வந்து கொண்டிருக்கும் வருடத்தை

வாழ்த்தவும் முடியவில்லை

இறந்து கொண்டிருக்கும் வருடத்திற்காக

துக்கம் கொண்டாடவில்லை

வருவதும் போவதும்

வாழ்க்கையின் யதார்த்தங்களென்றரல்

இந்த நிமிடம் மட்டும்

எனக்குரியதாகட்டும்

முக வரிகள்

கல்லரைகளே
இல்லமாகிவிட்டால்
சவங்கள் யார்

நாக்கின்
பச்சை நரம்புகள்
செத்து தான் கிடக்கின்றன

எச்சில் இலை தான்
மிச்சம் என்றhலும்
நக்கி தான்
தீர வேண்டியிருக்கிறது.

வியர்வையில் நீ
குளித்து கோலமிட்டாலும்
தண்ணீரில் குளிர் காய்கிறது
முதலைகள்

எட்டி எட்டி வளர்ந்தாலும்
வெட்டியே பழக்கப்பட்ட
நகத்தின்
நுனியில் மட்டுமே
ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது
மருதாணி

முகவரிகள் மாறினாலும்
முக வரிகள் மட்டும் அப்படியே

வெள்ளி

நட்சத்திரர்களின்

கண் பட்டுவிடாமல்

வெண்பஞ்சு மெத்தைக்குள்

ஒளிந்து கிடக்கிறது

வெள்ளி நிலா

எட்டி எட்டி பிடித்தாலும்

கரும்போர்வைக்குள்

கண்ணாமு்ச்சு ஆடுகிறது

முதல் தேதி மட்டும்

முழு முகம்

காட்டிச் சிரிக்கிறது

நெற்றி வியர்வை

நிலத்தில் சிந்த

சிந்திய துளிகளை

அள்ளிப் பார்த்தேன்

அத்தனையும்

வெள்ளிக் காசுகள்

ஊதுபத்தி எரிந்து
ஒரு புறம்
மணம் வீசினாலும்
மறுபுறம்
சாம்பாலாகிக்
கொண்டிருக்கிறது
விலக்கி வைக்கப்பட்ட
மணப்பெண் போல்

தினசரி
தேதித்தாள்
கிழித்து எறிந்தபின்
அட்டை மட்டும்
தனிமையில்
தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது
முதியோர் இல்லத்தில்

நேசம்

நான் அம்மாவை மட்டும் நேசிக்கிறேன்
அவளும் நேசிக்கிறரள்
முழு நேர வேலையையும்

பகுதி நேரமாக என்னையும்

திறந்து கிடந்த
இதய வெற்றிடத்தில்
பூ ஒன்று
புயலாய் புகுந்தது
கிள்ளி எறியவுமில்லை
எடுத்து நுகரவுமில்லை
மயக்கியது வாசனை
இதயக்கூடு
இறுக மு்டிக்கொண்டது
இறக்கிவிட மனமின்றி

அது இது

அது பிடிக்காததால்
இது பிடித்தது
இது பிடித்ததனால்
அது பிடிக்கலையோ
அது பிடித்திருந்தால்
இது பிடிக்குமோ
இது பிடிக்காமற்போயிருந்தால்
அது பிடிக்குமோ
எது எப்படியோ
அது மட்டும் அப்படியே

Make Better Choices! ...

நீயே முடிவு செய்
எதைச் செய்வது எதை விடுவது
உன் மனதை நீயே
தீர்மானிக்க விடு
முன்னே செல்வதா பின்னே செல்வதா
எட்டி நிற்கும் உன் குறிக்கோளை
எட்டிப் பிடி அல்லது
நிற்குமிடம் போதுமென மகிழ்ந்திடு


"You are the person who has to decide.
Whether you'll do it or toss it aside;
You are the person who makes up your mind.
Whether you'll lead or will linger behind.
Whether you'll try for the goal that's afar.
Or just be contented to stay where you are."

-Edgar A. Guest

"Make Better Choices! ... If you don't change what you are doing ... the same things will keep happening!